Professionals uit Myanmar in Watersnoodmuseum

Het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk had maandag 13 augustus een bijzonder gezelschap op bezoek: een delegatie waterprofessionals uit Myanmar. Zij zijn een aantal weken op studiereis in Nederland en onder meer te gast bij Deltares, Zee en Kustsystemen uit Delft. Dit om een indruk te krijgen van de wijze waarop Nederland omgaat met waterbeheer en watermanagement en tevens te leren van de expertise van Deltares op het gebied van irrigatie.

De tien gasten zijn verbonden aan uiteenlopende organisaties, waaronder het ministerie van Water resources and Improvement of Riversystems, een aantal universiteiten en het ministerie van irrigatie en watergebruik. Deltares heeft een softwareprogramma ontwikkelt ten behoeve van waterbeheer en daar is belangstelling voor in Myanmar, Zuidoost-Azië. Deze week krijgen de gasten een cursus in het gebruik en de toepassing van het programma.

Een van de cursisten is docente aan de Myanmar Maritime University: ‘In Myanmar kennen we drie seizoenen: het regenseizoen, de zomer en de winter. In het regenseizoen valt er enorm veel water en hebben we te maken met veel overstromingen. In de zomer is het juist heel erg droog. We willen het water dat er teveel is in het regenseizoen bewaren en gebruiken in de droge periodes. Daar hebben we al wel wat ervaring mee, maar er kan denken we veel meer en daar hopen we hier nu van Deltares over te leren’. De waterprofessionals van de toekomst worden op de universiteit vervolgens opgeleid in het toepassen van de nieuwe technieken.

Behalve het Watersnoodmuseum bezoekt de groep het Keringhuis bij de Maeslantkering en ze rijden langs en over voorbeelden van de Deltawerken, zoals de Oosterscheldekering en de Haringvlietsluizen.

Siemco Louwerse, directeur van het Watersnoodmuseum, ziet een toename in het aantal groepen professionals in het museum. ‘Deltares is een partner van ons museum. Zij ontwikkelen moderne technieken van waterbeheer en watermanagement; doen onderzoeken en passen nieuwe technieken toe. Ons museum vertelt het verhaal van de watersnood van 1953, als het ware de aanleiding van de sindsdien ontwikkelde plannen en kennis op het gebied van veiligheid en beheer van water in Nederland. Samen verbinden we die beide zaken. Want dat verhaal moet verteld blijven worden; het water zorgt immers nog steeds, ook elders in de wereld, voor overstromingen en bijbehorende uitdagingen’.