Residentie Watersnoodmuseum 2025-2026

Cindy Bakker richt zich op alledaagse, industriële objecten die ons dagelijks leven vormgeven — van verkeersborden tot reddingsboeien. Ze vertaald dit naar sculpturen, schilderijen, installaties en werk in de openbare ruimte. 

"Ik werk als maker vaak op locatie, waarbij ik mij laat inspireren door de omgeving, objecten, herinneringen en vertaal dit vaak in groot sculpturaal een kleurrijk werk. Hierbij maak ik gebruik van een eenvoudige vormentaal en grote gebaren die voor ieder vaak een bepaalde herinnering of herkenning met zich meedragen. In het museum wil ik op zoek gaan naar objecten die mij iets vertellen over de geschiedenis van de Ramp, maar ook andere verhalen zoals de rol van vrouwen, de omgeving van Schouwen-Duiveland en het gebouw zelf."

Larissa Schepers is een beeldend kunstenaar met een achtergrond in textiel. Haar expertise in textieltechnieken vormen de basis voor haar manier van werken waarin ze ruimtelijke objecten creëert van kralen. Ze onderzoekt de culturele en historische geschiedenis van de kraal en vertaalt dit naar objecten die ze ziet als de dragers van verhalen. 

"Tijdens de residency wil ik de verhalen over de Watersnoodramp verzamelen. Mijn eerste vragen zijn: Hoe kun je verbinding leggen in tijden van catastrofe? Wat neem je mee? Wat laat je achter? Deze verhalen breng ik samen – met de mensen uit de omgeving – waarbij ik ook inspiratie zoek in Zeeuwse streekdrachten, hun symboliek en mythologie."

Ailsa Anastatia

Beeldend kunstenaar Ailsa Anastatia gaat in haar werk verbindingen aan met het landschap, de bebouwde omgeving en de culturele historie die hiervan deel uitmaakt. In haar gelaagde manier van werken reflecteert ze op het vermogen van plaatsen om herinneringen, spirituele resonantie en sporen van menselijke aanwezigheid vast te houden, waarbij ze put uit de geschiedenis en landschappen van de Cariben.

"Tijdens mijn residentie in Zeeland wil ik ervaren hoe het is om op een heel ander eiland dan Curaçao te zijn en hoe water het landschap hier vormgeeft. Ik ga hier Schouwen-Duiveland verkennen en de geschiedenis, planten en aarde onderzoeken, waarbij het werk spelenderwijs ontstaat in relatie tot de plek." 

Vesuhely Americaan is een beeldend kunstenaar en schrijver uit Curaçao. Haar interdisciplinaire praktijk verbindt performance, film, installatie en tekst en onderzoekt thema’s als identiteit, geheugen en collectieve heling. Via Caribische orale tradities, storytelling en performatieve geheugenpraktijken onderzoekt ze hoe de (koloniale) geschiedenis voortleeft in lichaam, taal en ruimte. 

“Tijdens de residentie onderzoek ik hoe samenlevingen omgaan met territoriale verandering binnen klimaat- en waterpolitiek. In Nederland wordt water historisch benaderd als een dreiging die bescherming vereist. In Curaçao structureert water het territorium: cruisetoerisme en kustontwikkeling herdefiniëren geleidelijk de kustlijnen en toegang, vaak gelezen als vooruitgang in plaats van risico. Door deze situatie te vergelijken met die in Zeeland wil ik onderzoeken wat dit kan betekenen wanneer een ‘ramp’ zich niet als gebeurtenis, maar als voortdurende conditie voordoet.”

Travis Geertruida is een Curaçaose multidisciplinair kunstenaar die in Den Haag woont en werkt. Zijn werk is divers en omvat verschillende media, waaronder sculptuur, installatie, performance, video en fotografie. Ook de thema's in zijn werk bestrijken een breed scala aan onderwerpen, zoals het vertellen van verhalen, geschiedenis, identiteit, cultuur en spiritualiteit.

“Tijdens mijn residentie wil ik het verhaal van de watersnoodramp onderzoeken vanuit het perspectief van de zee en de storm. Onze aandacht gaat in zulke situaties altijd uit naar het perspectief van menselijke slachtoffers, waarmee we vaak voorbijgaan aan de tragedie van het niet-menselijke. Als eilandbewoner is de oceaan altijd een bron van inspiratie voor me geweest. Zijn majestueuze schoonheid, zijn woede en zijn onwrikbare vasthoudendheid. De oceaan heeft, net als de zee, een eigen wil en een eigen verhaal te vertellen.”

Fotograaf: Andrea Ortega

Isamo Thissen benadert het landschap als een archief van menselijke activiteit. De sporen die wij (indirect) in het natuurlijke en maatschappelijke landschap achterlaten, vormen zowel de aanleiding als de basis van haar werk. In haar weergaves van textiel laat ze zien dat er overal visuele schoonheid te vinden is, ook als dit niet zo is bedoeld. 

"Ik probeer mijn werk te benaderen zoals een filosoof: nieuwsgierig en door vragen te stellen. In het schemergebied tussen vragen en weten kan alles nog gebeuren. In mijn fotoarchief bevinden er veel prachtige verzamelde beelden uit vervlogen tijden, maar ook van nu. Een kudde koeien op het dak tijdens de overstroming, ouders die tijdens een storm de was tegen wil en dank ophangen, een vrachtschip dat door het kruiend ijs moet varen. Dit is mijn startpunt om tijdens de residency aan de slag te gaan."

Tommy van der Loo 

Geschiedenis, ongelijkheid en dood zijn de hoofdonderwerpen in het beeldend werk van Tommy van der Loo die hij tot uitdrukking brengt in sculpturale werken die zijn gestoeld op eeuwenoude beeldtradities. In zijn werk gaat hij uit van zowel menselijke als dierlijke figuratie, maar in een hedendaagse variatie die ontstaat door een diepgaande interesse voor de doorwerking van het Nederlandse koloniale verleden.

“De residentie van het Watersnoodmuseum geeft mij de kans om met andere ogen te kijken naar Curaçao. Zo heb ik in een mangrovebos olieresten gevonden van een olieramp van meer dan 30 jaar geleden voor de kust van Venezuela. Ik ben dan ook van plan om een creatief onderzoek te doen naar de invloed van milieuvervuiling op de natuur en de mensen op Curaçao in relatie tot de ramp hier.”

Eugenie Boon

Tekst volgt.